Verschillende gezichten van Friesland

We overnachten bij Allingawier aan een steiger van vriendelijke mensen die deze ligplaatsen belangeloos beschikbaar stellen aan passanten. Allingawier is een museumdorp van vergane glorie, niet lang geleden behoorde het nog tot de top 10 mooiste dorpen van Nederland. Door het wegvallen van subsidie zijn veel activiteiten gestopt. Positief is dat het kleine kerkje verkocht is en dat dit nu duurzaam verbouwd wordt.

We vertrekken donderdag op tijd om met laag water het wad over te kunnen steken.

Bij Makkum gaat het even niet van een leien dakje, het licht van de sluis gaat ineens op dubbel rood terwijl het nog geen lunchpauze tijd is, ja dat is hier nog aan de orde, 5 kwartier gesloten om de warme hap te nuttigen. Ik klauter de kade op en loop naar het havenkantoor, er zijn onderhoudswerkzaamheden aan de sluis en dat verloopt niet geheel naar wens. Later horen we dat we in mogen varen en moeten vervolgens weer terug omdat de draaibrug niet werkt. De verlichting blijft een vreemde kerstboom, ene sluislicht is groen, andere rood. Het komt uiteindelijk goed, onder veel bekijks en na betaling van 5 euro worden we geschud.

Bij Kornwerderzand aangekomen moeten we helaas besluiten om niet door de sluis te gaan, het KNMI geeft code geel voor de Waddenzee, er wordt onweer verwacht. Afgelopen winter lagen we hier ook een nacht vast ivm dichte mist. Het is geen saaie wachtplek deze reis, er passeert een super zeilschip dat op ponton vervoerd wordt. Het schip moet nog afgebouwd worden, het is geregistreerd in Georgetown op de Kaaimaneilanden, zal niet heel eerlijk verdiend geld zijn denken wij.

Later op de avond, rond 22.45 uur komt er nog een groot beroepsschip aan de steiger overnachten, onze achterbuurman moet zijn zeilschip naar voren verplaatsen, door de harde wind kan hij deze klus niet alleen klaren. Gelukkig is het op het water de norm om elkaar een handje te helpen en zo geschiede ook dit keer.

Vrijdag is het weer beter, minder wind, helaas wel een grijze lucht. Vlak na de sluis zien we het eerste zeehondje lekker zwemmen. Het varen op de Waddenzee is altijd spannend. Zeker als we zien dat na de sluis alle schepen stuurboord uitvaren richting Harlingen en wij alleen bakboord uitvaren, een nieuwe route voor ons welke nauwkeurige planning vraagt. Vertrek een uur voor hoog water: op het Zuiderrak hebben we dan minimaal 70 cm. on de kiel, goed binnen de boeien blijven is het devies. Onderweg vervullen we de laatste wens van pa Tibboel, hij wilde uitgestrooid worden op zee, goed gevoel om deze wens ook te kunnen voltrekken.

De overtocht verloopt voorspoedig, vlak voor de haven van Terschelling gaat nog het een en ander van zijn plek door een super snel voorbij varende 'rib', geen glas gebroken dus we mopperen niet.

Hoe komt het toch dat aankomen op Terschelling voelt als thuiskomen? De zekerheid van de getijden? Het wordt eb en en weer vloed. De Brandaris die zeker z'n licht strooit over de jachthaven? Zeker ook de aanwezigheid van Geeske en Herman, dit staat garant voor gezellige, fijne uren in combinatie met een goed gesprek en een zorgvuldig bereid natje en droogje.

Zaterdagavond gaan we naar de film CODA in het Westend theater, zo leuk! Dit kleine sfeervolle filmzaaltje biedt plaats aan ruim 40 personen, in de pauze worden we verwend met een bitterbal door de gastheer in livrei. De film vonden wij prachtig, gaat over een doof gezin waarvan de jongste dochter wel kan horen. Platvloerse en obscene humor door gebruik van gebarentaal levert hilarische momenten op, maar we kunnen het allebei niet droog houden bij het happy end. We zijn geen geschoolde filmcritici, sorry Thijs, wat ons betreft terecht de Oscar winnaar beste film 2021.

Zondag traditionele start met oefeningen bij het speeltuintje naast de jachthaven, dit keer niet helemaal traditioneel doordat er eerst even wat praktische dingen geregeld moesten worden binnen de familie, maar daarna gaan we lekker aan de slag. Na koffie en ontbijt stappen we op de fiets, Pacha mee in de kar wat hij ondertussen helemaal prima vindt. Op naar de Noordzeekust bij Paal 8, Jan gaat lekker te water en Pacha en ik genieten van het heerlijke weer. Ik kan bijna weer plonzen, de wond op mijn hand is zo goed als dicht.

Helaas kunnen we hier niet op zondag de hele dag terecht voor boodschappen ontdekken we als we om 15 uur bij de Jumbo aankomen, deze en de andere supermarkten zijn op zondag tot 14 uur geopend. Dan maar mogen vroeg uit de veren om na de oefeningen boodschappen te doen, Gees komt lunchen ter ere van haar verjaardag in december, dus iets anders dan een broodje vind ik een beter idee.

We fietsen het laatste stuk langs het wad terug naar de jachthaven, we worden getrakteerd op o.a. 2 kluut pulletjes en kijken een flinke tijd hoe goed de ouders hun territorium verdedigen. Geen andere vogel krijgt toegang en wordt direct weggejaagd, zelfs een konijntje dat aan komt zwemmen wordt door papa kluut de wal op gejaagd. I.v.m. de boodschappen hadden we geen verrekijkers en fototoestel mee, stom stom die gaan hier met iedere stap voortaan met ons mee op pad.